ضلع جنوبي شرقي گنبد خانه به فضائي منتهي مي گردد كه در مجموعه مزار جام به « مسجد عتيق » موسوم است . گويا اين بنا در گذشته مسجد جامع بوده است . به طور كلي فضاي معماري مسجد عتيق با ابعاد تقريبي 484 متر مربع شامل شبستان با جرزهاي آجري است . در امتداد هر دو رواق طاقهاي دو طبقه اي قرار دارد كه معماري آن را به مسجد جامع نزديك مي كند . فضاي داخلي اين بنا مشتمل بر پنج رواق بوده و رواق هاي محوري آن در مقايسه با فضاهاي مشابه داراي عرض بيشتري است .

در سمت جنوب و شرق ، فضاهاي ارتباطي دو طبقه ديده مي شود و زير طاق ها ،‌لچكي ها ،‌نيم ستون هاي گوشه و عناصر ديگر با تزئينات گچبري برجسته بسيار عالي پوشيده شده است و حتي اثر رنگ زرد و آبي بر آنها مشاهده مي گردد . سطوح داخلي طاق هاي ضلع جنوبي داراي پوشش گچي بوده و با وجود طرح هاي آجر كاري در اين نقطه بي شباهت به غرفه هاي مقبره الجايتو در سلطانيه نيست . با توجه به اشاره اي كه « دونالد . ن . ويلبر » به وجود تويزه ها بر روي ستون هاي غربي دارد ،گويا در مركز بنا گنبدي بر پا بوده است . بنا بر اين شواهد معماري بر جاي مانده نشان مي دهد ،گنبد مسجد عتيق بر روي چهار تويزه قرار داشته است.
از طرفي وجودكتيبة گچ بري شده بخش فوقاني كه از ديوار ضلع شمالي آغاز شده و به ديوار جنوبي منتهي مي گردد نشان مي دهد كه اين مسجد درگاه يا مدخل ديگري به ضلع غربي نداشته است . آثار و شواهد باقي مانده از قوس هاي واقع در ديوارهاي بخش شرقي ميان بنا مؤيد دو دهانه ديگر در اين سمت استو مجموع آن قسمت هاي شرقي و غربي را در زير گنبد متقارن مي ساخته است.

عبور دو رواق عمود بر هم از مكاني كه محل استقرار گنبد بوده ،‌شبستان هاي دو اشكوبه « دو طبقه » را قطع مي كرده است . يكي از اين رواق ها در امتداد قبله و ديگري عمود بر آن بوده است . به اين ترتيب مسجد عتيق بنايي است متشكل از فضائي مربع مستطيل كه در امتداد محراب توسط رواقي شرقي و غربي به دو بخش تقسيم مي شود و از نقطه مياني اين رواق ،‌رواقي ديگر در ضلع شمالي – جنوبي با همان ارتفاع عبور كرده و گنبدي در برخورد اين دو رواق استوار بوده است.

 

طاق های دو طبقه مسجد عقیق و تزئینات آن

 

طاق هاي دو اشكوبه رواقها فضاهاي خالي چهار طرف مسجد را دور مي زده است . در ميان جرزهاي طبقه دوم ضلع غربي ،‌دهانه هاي پوشش داري ايجاد شده كه عبور در فضاهاي گوشوار « فضاي ارتباطي طبقة دوم » را ميسر مي سازد . رواق محراب نيز توسط طاق هاي بسيار زيبا از نوع « خوانچه پوش » مسقف شده است . اين طاق ها مشتمل بر گنبدي كوچك واقع بر دو طاق آهنگ كوتاه بوده است . مشابه اين طاقها در فضاهاي گوشوار يا غلام گردش هاي گنبد سلطانيه نيز مشاهده مي شود.
با قضاوت بر روي شواهد معماري مي توان اظهار نمود تنها دو دهانه غربي گنبد « دهانه هاي مقابل محراب» با تزئينات گچبري پوشش يافته است ، به طوري كه تزئينات گچبري مطبق اسليمي لنگه طاق هاي رواق را مزين مي نمود . پشت طاقهاي دور قوسهاي بالا و پائين با نوار كتيبه آراسته شده ، بدنه و زير لنگه ها با طرح هاي آجري رنگ آميزي و روي اندود گچ منقوش گرديده است . گوشه ستونها داراي ستونچه ها و ستون نمايي هاي با طرح مارپيچي بوده و در محدوده لنگه طاق ها با نوعي گچبري ديده مي شود .

 

تزئینات گچبری مسجد عقیق

موزه ملی ایران

 

بر روي يكي از پشت طاق هاي زير گنبد نيز قطعاتي از كاشي سفيد و آبي قابل ملاحظه است.

در مجموع چنين به نظر مي آيد ، گچبري ها ، نقش اندازي ها و تمامي اين تزئينات پيرامون محوطة محراب متمركز بوده است . كتيبة فضاي داخلي بنا بر زمينة گل و برگ بسيار زيبا مزين به شش آيه اول سوه چهل و هشتم قرآن كريم « الفتح » به جز 45 كلمة مياني آن است . « بسم الله الرحمن الرحيم ، انا فتحنا لك مبينا ، ليغفر لك الله ما تقدم من نبك.. و سائت مصير» بر حاشيه فوقاني آن نيز بخشي از آيات ديگري از سوره قرآن كريم « عم يتسائلون » به خط كوقي تزئيني كتيبه شده است .
اين آيات قرآن به خوبي فاصله اي را كه يك دهانة اضافه در جبهه ديگر داشته پر مي نموده است . مضمون اين آيات دربارة پيروزي آشكار مومنان و آرامشي است كه خداوند بر دل ايمان آورندگان غالب مي كند و همين طور وعده خداوند به مومنان به بهشت و جهنم براي مردان و زنان منافق و مشرك . كتيبه مزبور نشاندهند اهميت اين مسجد يا مسجد جامع در طول قرون و اعصار مي باشد.
ورودي مسجد عتيق در صحن مسجد جامع نو قرار دارد ،‌سمت ايواني كه سر در بر آن ضلع واقع مي باشد آراسته به قابهاي عمود بر هم و قابل پيشاني است و صرفاَ براي زينت بخشيدن به ورودي ايجاد شده است . همچنين پوشش اين ايوان آراسته به رسمي بندي ظريف و هنرمندانه است . پيرامون تاريخ بناي مسجد عتيق عقايد گوناگوني از سوي پژوهشگران و محققان ارائه شده است از جمله عبدالمجيد مولوي در كتاب خود مي نويسد:


« در زاويه شمالي شرقي مسجد جامع آثار و باقيماندة يك بناي بسيار قديمي و كهنسال از گزند حوادث زمان بجا و باقي مانده است و اگر قبول كنيم كه سلطان سلجوقي در نزديكي مزار شيخ احمد ژنده پيل ساخته بود ،‌به احتمال قوي باقيمانده بناي مذكور قسمتي از مسجد سلطان سنجر است و خط و گچبري آن از حيث اسلوب و سبك بنا اين نظر را تاييد مي كند.»


به تعبيري ديگر بناي مسجد عتيق تا عهد ميرزا شاهرخ بن امير تيمور گوركان پا برجا بوده است و چون « مسجد جامع نو » از ابنيه عهد ميرزا شاهرخ است و در واقع بناي مسجد جامع بخشي از بناي مسجد سلطان سنجر را كه در زاويه مسجد جامع واقع مي شده تخريب نموده اند و بقيه مسجد را كه در حال حاضر مسقف نيست تغييري از معماري در آن انجام نشده است.
برخي نيز اين بنا را به « شيخ الاسلام خواجه رضي الدين احمد » از فرزندان نامبردار شيخ جام نسبت مي دهند كه املاك زيادي بر آن وقف كرد.

 

تزئینات پوشش طاق و کتیبه های باقیمانده در مسجد عتیق

 
 
 
 
     

منبع و ماخذ : کتاب مجموعه معماری، آرامگاهی مزار شیخ احمد جام - پاییز 1383

مجری : شورای اسلامی شهر تربت جام
تحقیق و نگارش : فرامرز صابر مقدم - عکاس : حمید هاشمی پور
 
 

©1385.كليه حقوق اين وب سایت  متعلق به شهرداری تربت جام مي باشد.

اجرا و پیاده سازی : شرکت فرانت